Schaatsen met klas 3GL
Eindelijk was het dan zover!
De 3 GL’ers moesten op de schaats.
O, o, o, wat waren ze veel liever naar huis gegaan, die laatste twee lesuurtjes op die vrijdagmiddag.
Maar …
onder de bezielende leiding van de lesgevende docent (de nask leraar, de heer v.V. …. én in zijn kielzog de ingehuurde fotograaf, de heer B.) toog het gezelschap op de fiets naar de ijsbaan van Schelluinen.
Daar aangekomen won de aantrekkingskracht van het natuurijs het van de vrije uurtjes thuis.
Gelukkig had bijna iedereen de schaatsen bij zich en de enkeling die geen schaatsen bij zich had vermaakte zich in het ‘koek- en zopie huis’ van de plaatselijk ijsclub.
Na enige minuten van opwarming en de schaatsen inrijden, werd overgeschakeld op het echte werk: de wedstrijden stonden op het punt van aanvang.
In een afvalrace schaatsten de leerlingen tegen elkaar.
De strijd was bijzonder fel.
Vaak werd die pas beslist op de meent.
Uiteindelijk werd Lorenzo Kooiman de winnaar.
Opvallend was het zeer sportieve karakter van de strijd.
We laten in het midden of dit lag aan de werkelijk sportieve inborst van de deelnemer of het feit dat de leerling na de strijd ‘kapot-zat’ en geen zin meer had in een tweede of derde race.
Andere opvallende zaken:
Evert had zijn schaatsen bij de slijperij liggen, want de andere dag zou hij de Molentocht schaatsen.
Guus kocht in het ‘koek- en zopie’ huis iets anders dan erwtensoep en werd door de verkoopster achter de balie plotsklaps aangesproken met ‘U’.
Daarover moesten wij buiten, uit het zicht van de verkoopster, wel erg hartelijk lachen.
Kortom … het waren uurtjes om nooit meer te vergeten.
Dhr. B. Boulonois.
